In Escala House is de eerste indruk nog altijd vertrouwd: koffie, licht, een zekere rust in de ruimte. Maar deze keer dragen de muren iets dat meer gedistilleerd is.
De nieuwste tentoonstelling van Lucía Lamata brengt alles terug tot zwart-wit. Geen afleiding, geen palet om te verzachten of te dramatiseren… alleen contrast, textuur en vorm. Een bewuste reductie die haar focus nog scherper doet uitkomen: vrouwen, het lichaam en wat het in zich draagt.
“El cuerpo como territorio de memoria y poder. Una mirada que transforma la herida en belleza.”
Het uitgangspunt is expliciet, maar de beelden zijn niet illustratief. Lamata documenteert geen wonden: ze traceert hun aanwezigheid.
Door in monochroom te werken, verlegt ze de aandacht naar het oppervlak van het beeld: huid wordt landschap, licht wordt structuur. Elk detail voelt bewust: plooien, sporen, schaduwen die niet verhullen maar articuleren.
Het lichaam wordt hier niet neergezet als object van verlangen of zelfs van identiteit. Het wordt gepositioneerd als een plek: iets dat bewoond, getekend en in de loop van de tijd opnieuw gedefinieerd is.
De afwezigheid van kleur is in het werk van Lucía geen esthetische nostalgie, het is functionele schoonheid.
Door kleur weg te laten, brengt Lamata het beeld terug tot de essentie:
Contrast dat volume bepaalt
Korrel die tijd suggereert
Licht dat onthult zonder alles bloot te geven
Het werk heeft een tastbare kwaliteit. Je ziet de beelden niet alleen, je registreert ze. Het toonbereik loopt van zachte grijzen tot diepe zwarten en creëert een ritme dat bijna fysiek aanvoelt.
In deze context wordt zwart-wit meer dan een visuele keuze: het wordt een manier om spanning vast te houden. Tussen kwetsbaarheid en controle. Tussen blootstelling en bescherming.
Er is hier geen overdaad. Geen overbodige kadrering, geen narratieve overload.
Alleen lichamen, in zwart-wit, die herinnering dragen zonder uitleg.
Lamata vraagt niet om interpretatie. Ze bouwt een beeldtaal waarin het vrouwelijk lichaam tegelijk archief en actor is: getekend, maar niet verminderd.
Een territorium, geen symbool.
Lucía is de eerste kunstenaar die deelneemt aan het residentieprogramma van een maand bij Escala. De foto’s hieronder doen haar werk geen recht, dus ga het als je kunt zeker zelf bekijken en geniet meteen van een heerlijke koffie.
Instagram van Lucía Lamata.
Instagram van Escala Madrid.
