Elk jaar hangt er een bijzondere spanning in de lucht rond het panelgesprek op ComplexCon: de Sneaker of the Year awards trekken een internationaal publiek, zowel online als ter plaatse. Wij hadden het genoegen er persoonlijk bij te zijn.
De zaal gonsde van verwachting. Het was niet alleen de herfstlucht boven Las Vegas of de gloed van de lampen langs de randen. In het auditorium van ComplexCon vond een bijeenkomst plaats waar design, geschiedenis en streetwear samenkomen, voor een moment waarop overtuigingen over sneakers werden blootgelegd, bediscussieerd en uiteindelijk gerangschikt.
Het panel opende niet met poeha, maar met een vraag: wat maakt een sneaker vandaag de dag belangrijk? Onder leiding van Joe La Puma, samen met stemmen als Matt Welty, Brendan Dunne en anderen, zoomde de discussie in op relevantie, vakmanschap, culturele aantrekkingskracht en hoe een silhouet verder leeft na de drop.
Vanaf het begin was duidelijk dat het niet alleen ging om de meest opvallende release of de luidste marketing. De panelleden spraken over levensduur, dialoog en context: een schoen die uitverkoopt, is niet per se een schoen die cultuur vormgeeft. Het publiek van verzamelaars, insiders en liefhebbers voelde die vraag in elk onderdeel.
Een paar thema’s kwamen gedurende het hele gesprek steeds terug:
- Erfgoed vs. innovatie: verschillende panelleden benadrukten dat heruitgebrachte heritagemodellen kracht kunnen hebben, maar alleen als ze met intentie worden uitgevoerd. Re-releases tellen mee, maar als het gewoon colorways zonder verhaal zijn, vervaagt hun impact.
- Community en verhaal: het ging niet alleen om hoe de sneaker eruitzag, maar om wie hem droeg, hoe hij werd gedragen en waar hij leefde. De diepgang van het verhaal was net zo belangrijk als de drop.
- Transparantie in het proces: ontwerpers gaven inkijkjes in materiaalkeuzes, productiestrategie en samenwerkingen, en herinnerden ons eraan dat elke sneaker een oorsprong en gevolgen heeft.
- Subjectiviteit in de beoordeling: het panel schuwde niet om vooroordelen en meningen toe te geven. Op een bepaald moment werd opgemerkt: ‘Deze lijst is wat wij dit jaar belangrijk vinden’, waarmee werd erkend dat geen enkele ranking universeel is.
Dit was het oordeel van het panel:
10. Converse Shai 001 ‘Butter’
9. Infinite Archives x Air Jordan 17 Low ‘Beach’
8. Lil Yachty x Nike Air Force 1 Low ‘Lucky Green’
7. Air Jordan 5 ‘Black Metallic’
6. Levi’s x Nike Air Max 95 ‘Obsidian’
5. Awake x Air Jordan 5 ‘Arctic Pink’
4. Pharrell x Adidas Adistar Jellyfish ‘Orange’
3. Nike Air Max 95 ‘Neon’
2. Undefeated x Air Jordan 4
1. Nigel Sylvester x Air Jordan 4 ‘Brick by Brick’
Toen de stemmen waren uitgebracht en de ranglijst werd onthuld, viel niet zozeer op welke sneakers op de lijst stonden, maar vooral het waarom. Het panel herinnerde alle aanwezigen eraan dat deze schoenen culturele ijkpunten zijn: ze markeren momenten, bewegingen en herinneringen. De ceremonie gaat dan minder over wie er won en meer over wat dit sneakerjaar werkelijk betekende.
Sneakercultuur leeft, ademt en zit vol ideeën, kritiek en iteratie. Het panel op ComplexCon stopte haar niet in nette hokjes. Het opende ze. Het stelde vragen. Het liet het publiek nadenken, niet alleen kopen.
Want voor ons bij Noirfonce is dat de kern van wat we doen: we selecteren niet alleen sneakers. We verbinden ons met hun verhalen, hun mensen, hun hartslag. En dit panel bevestigde het: de beste sneakers zijn de sneakers die nog lang na het dragen gesprekken op gang brengen.
