Het gewicht van de Inbetweens: Matt Galle over verlies, nalatenschap en New Balance

In Zuid-Europa hangt een bijzondere soort magie wanneer eten als kunst wordt behandeld. Geen wonder dat Spanje – een cultuur die geworteld is in de meest pure geneugten van het leven – de eindbestemming wordt voor zoveel rusteloze creatievelingen.

Araia is zo’n plek die een toevluchtsoord is geworden. Meer dan alleen een restaurant: het is een reis langs de zintuigen met warmte als filosofie. Een ruimte die voelt als een thuis dat je al je hele leven kent, verankerd in een nomadische culinaire geest en een ‘slow-living’-aanpak die je influistert om nog net iets langer te blijven.

Een van de breinen achter de magie van Araia is Matt Galle. Een man die de strakke lijnen van corporate spreadsheets inruilde voor de vloeiende, creatieve vrijheid van de horeca. Hij ging met ons zitten om te praten over de ritmes van het leven, het gewicht van verlies en de schoonheid van het vinden van ‘The Inbetweens’.

1. Wie ben je, en wat heeft je tot hier gebracht?

Mijn naam is Matt Galle. Ik ben opgegroeid net buiten Washington D.C., en mijn jeugd stond in het teken van sport: basketbal, honkbal, de constante beweging van het spel. Als sport je wereld is, worden sneakers natuurlijk een enorm deel van je uniform.

Ik had een heel gelukkige jeugd, want ik had geweldige ouders. Mijn vader was gek op sport en had een gigantische verzameling memorabilia. Tussen de gesigneerde helmen en shirts stonden ook de schoenen. We lijken vaak op onze ouders; we erven hun passies als familiestukken. Verzamelen werd mijn manier om met hem te verbinden, vooral toen ik me op de digitale kant van de community stortte.

Ik volgde het verwachte pad: Finance en Economie aan James Madison, vijf jaar corporate finance in de stad. Toen veranderde het leven voorgoed. Mijn vader werd ziek en overleed na een lange strijd. Hij was mijn beste vriend.

Zijn overlijden was een spiritueel ontwaken. Het bracht me volledig uit balans. Ik besefte dat mijn baan in de finance me niet meer voldoening gaf; die kon het gewicht van wat ik voelde niet dragen. Ik had een drastische verandering van omgeving nodig – een plek om te helen – en ik belandde in Madrid.

De overstap naar de restaurantwereld voelde vanzelfsprekend, omdat het weer iets was dat ik met hem had gedeeld. We brachten zoveel tijd samen door in restaurants; hij was degene die me leerde genieten van een maaltijd en van de community die rond een tafel ontstaat. Als een restaurant goed gedaan is, brengt het mensen samen.

Terwijl ik Madrid verkende en erover dacht mijn eigen zaak te openen, ontmoette ik Pedro en werd ik verliefd op de eetervaring die hij bij Araia had gecreëerd. Het klikte meteen. Een jaar geleden partner worden was niet alleen een zakelijke beslissing; het was een zoektocht naar creatieve vrijheid en een manier om dat gemeenschapsgevoel levend te houden.

2. Als je je leven in hoofdstukken zou moeten verdelen, hoe zou je dat doen?

Ik heb een favoriete muzikant, Mike, die een grote inspiratie voor me is geweest op het gebied van groei en spiritualiteit, en ik zou zeggen dat de hoofdstukken van mijn leven tot nu toe de titels van zijn albums volgen: The Highs, The Lows en het komende Inbetweens.

The Highs waren de roes na de universiteit. Het eerste echte salaris, de vaste baan, de lichten van de stad met vrienden. Alles voelde als een film, bijna te mooi om waar te zijn.

The Lows waren de schaduw die volgde. COVID, de wereld die stilstond, het overlijden van mijn vader en de verpletterende onzekerheid. Er waren momenten waarop het verdriet zo zwaar was dat ik wekenlang het huis niet uitkwam. Maar uit die stilte kwam groei voort. Ik moest opnieuw leren genieten van het leven. Ik moest Madrid vinden.

Nu zit ik in The Inbetweens. Ik heb geleerd dat leven in de uitersten – te veel Highs of te veel Lows – hol aanvoelt. Ik focus me nu op balans. Ik leer in het midden te blijven, waar het leven echt plaatsvindt.

3. Heb je het gevoel dat je het ‘gemaakt’ hebt?

Ik ben op weg naar balans en geluk. Op dit moment voel ik me, voor het eerst in lange tijd, voldaan. Daar zit een stille rust in.

4. Welke plek hebben sneakers nu in je leven?

Het is waardering voor vakmanschap. Of ik nu een outfit samenstel voor een avondje uit of gewoon de constructie van een schoen bewonder, ik zie er een verhaal in. Ik herinner me dat ik een vriend sneakers zag tekenen en ontwerpen – dat wekte mijn interesse in het ‘waarom’ achter het design.

Daarnaast draait het om community. Opgroeien aan de East Coast en die iconische winkels bezoeken… het ging altijd om de mensen die door schoenen samenkomen.

5. En waarom juist New Balance?

New Balance is het merk dat ik mijn vader mijn hele jeugd heb zien dragen. De cirkel is rond. Zien hoe ze zijn veranderd van ‘dad shoe’ naar een culturele grootmacht met echte geloofwaardigheid, is ongelooflijk.

Ze beheersten comfort al voordat het een trend was. Modellen zoals de 2000-serie met de pods dagen de klassieke aanpak uit: ze moderniseren het silhouet zonder de ziel te verliezen. Het is een merk dat eerlijk aanvoelt.

6. Hoe ziet je toekomst eruit?

Ik probeer met de stroom mee te gaan. Ik heb een nieuwe vrijheid gevonden in creativiteit en die wil ik beschermen. Of het nu via skate, streetwear of het restaurant is: het plan is om te blijven creëren en community te bouwen.

Araia is slechts de basis. Het is het thuis dat ik heb gebouwd met de lessen die mijn vader me heeft nagelaten.

--

In een wereld die eist dat we steeds sneller gaan, herinneren Matt Galle en het team van Araia ons eraan om onze ‘Inbetween’ te vinden. Of het nu gaat om het doordachte comfort van een New Balance 2000 of de gedeelde kwetsbaarheid van een maaltijd in een warme eetzaal in Madrid: de mooiste dingen in het leven zijn die ons helpen weer houvast te vinden.

Breng zeker een bezoek aan Araia als je weer in de stad bent.